Δέκα μέρες μετά, ο κουρνιαχτός από τα αποκαϊδια της Marfin και την εν ψυχρώ δολοφονία των τριών παιδιών δεν λέει να κατακαθίσει, το πολιτικό σκηνικό δείχνει ότι κλυδωνίζεται, το ΔΝΤ και η Ευρωπαϊκή Ένωση μας τραβούν καθημερινά το αυτί και μεταβάλλουν βίαια την κοινωνική ισορροπία της πατρίδας μας.
Αναδιφώντας τις απαντήσεις των αναγνωστών του blog στις μέρες που πέρασαν θα βρούμε σχόλια επικριτικά για τη στρατηγική της ομοσπονδίας, σχόλια που ζητούν περισσότερη ενημέρωση για το νέο νομοσχέδιο, σχόλια που υπονούν επιλεκτική δράση εναντίον συγκεκριμμένων σχολείων.
Ας πούμε λοιπόν ξεκάθαρα ότι το νομοσχέδιο μας έφερε πολλά χρόνια πίσω. Ίσως και πιο πίσω από το ν.682/77. Η προστασία που το σύνταγμα προβλέπει για τους εκπαιδευτικούς τερματίστηκε οριστικά. Οι απολύσεις θα γίνονται πλέον ανεξαρτήτως προϋπηρεσίας, χωρίς να έχει ξεκαθαρισθεί αν θα είναι αναιτιολογητες ή όχι , μία τον χρόνο ανά σχολική βαθμίδα, ξεκινώντας από του χρόνου. Οι μειώσεις ωραρίου πλέον επιτρέπονται και γίνονται έτσι αντικείμενο συναλλαγής. Η αναστολή ή κατάργηση τμημάτων δεν οδηγεί πλέον στη δημόσια εκπαίδευση. Μοναδική "παρηγοριά στον άρρωστο" η πρόβλεψη για μεταφορά στη δημόσια εκπαίδευση όσων απολύονται λόγω κατάργησης σχολικών μονάδων, η οποία παρέχει μια σχετική ασφάλεια στις δύσκολες μέρες που έρχονται.
Μιλώντας με ανθρώπους που έζησαν από κοντά τις κινητοποιήσεις του 2002 μου έλεγαν ότι μπορεί τότε οι πορείες και να μην ξεπερνούσαν ίσως τα 100-150 άτομα αλλά η πολιτική συγκυρία σε συνδυασμό με τις κρίσιμες επιλογές της συνδικαλιστικής ηγεσίας, ήταν εκείνη που έφερε το ν.2986/2002.
Σήμερα μπορεί η απεργία μας να είχε μεγαλύτερη επιτυχία και η πορεία μας τεράστια συμμετοχή συγκρινόμενη με το πρόσφατο παρελθόν αλλά σίγουρα η πολιτική συγκυρία δεν μας ευνοούσε.
Πρέπει, νομίζω να επαναεκτιμήσουμε το πολιτικό σκηνικό που διαμορφώνεται, να εκμεταλευτούμε τη δυναμική που φαίνεται ότι έχει αναπτυχθεί στα ιδιωτικά σχολεία, να ρίξουμε γέφυρες με την ΟΛΜΕ και ΔΟΕ και προπαντός να βγούμε εμπρός επιθετικά, κανόντας σαφές ότι δεν είναι πλέον ανεκτή καμία παράβαση της σχολικής νομοθεσίας. Να θέσουμε θέμα ισοτιμίας των τίτλων που δίνουν πλέον τα ιδιωτικά σχολεία και κυρίως να δραστηριοποιηθεί ο καθένας μας.
Ενημερώστε τα κατά τόπους πρωτοβάθμια σωματεία και την ομοσπονδία για συγκεκριμμένες παρατυπίες και παρανομίες στο χώρο τον ιδιωτικών σχολείων ώστε να κινηθούν με αναφορές στους προίστάμενους των γραφείων.
ΕΝΗΜΕΡΩΣΤΕ ΜΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΜΕΣΩ ΤΟΥ BLOG ΓΙΑ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΠΟΥ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥΝ. ΑΣ ΘΕΣΟΥΜΕ ΤΕΡΜΑ ΣΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΗΣ ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΗΣ. ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ ΜΑΣ ΕΥΝΟΕΙ
